من نباشم کی تو رویا موهاتو ناز می کنه 

 کی با بالای شکسته با تو پرواز می کنه 

 راست بگو من که نباشم اخمهای پیشونیتو 

  کی میاد دونه دونه با حوصله باز بکنه 

   من نباشم کی میاد ناز نگاتو می خره 

 کی میاد دنبال تو  تو رو تا خورشید می بره

من نباشم کی میگه همیشه حق با تویه 

 واسه ی خاطر تو جون می ده پشت پنجره 

  من نباشم کی تحمل می کنه کار تو رو 

 با رقیب گشتن و اذیت و آزار تو رو 

 تو خودت داور میدون شو بگو من نباشم  

کیه که جواب نده تلخی رفتار تو رو

من نباشم کی برات قصه می گه تا بخوابی

کی میاد سراغ رؤیات تو شبای مهتابی 

 من نباشم کی بیداره تا تو خوابت ببره 

 کی قایم می شه لای ابرا که راحت بتابی 

 من نباشم کی تو هر چیزی بگی گوش می کنه 

 کی به خاطر تو دنیا رو فراموش می کنه 

  من نباشم کی تو رؤیا درو روت وا می کنه 

 هر چی که گم می کنی یه جوری پیدا می کنه

من نباشم کی به مرغ عشق تو دونه می ده 

 کی به طاووس قشنگ آرزوت لونه می ده 

 کی به اون سری که توش عشق یه آدم دیگس 

 با نهایت جنون و عاشقی شونه می ده 

  من نباشم می دونم تو استراحت می کنی 

 اولش ساده به این نبودن عادت می کنی 

 اما وقتی فهمیدی راس راسی عاشقت بودم 

 نمی گی اما یکم ، احساس غربت می کنی 

 من نباشم اگه حس کردی یه کم غریب شدی 

 از یه عاشق یا یه شمع سوخته بی نصیب شدی 

 بنویس رو کاغذ و بده دست باد بیاره 

 بنویس فقط تویی ، چون دیگه بی رقیب شدی 

 من میام گذشته رو می دم دست آب روون 

 بعدشم با التماس بهت می گم دیگه بمون

اگه پای کسی تو زندگی ما وا نشه

می تونیم با هم بریم تا هفت تا شهر آسمون 

  من نباشم می دنم فکر می کنی خود خواهیه

 ولی این حقیقته ، قصه آب و ماهیه

 هیچ کسی نمی تونه انقد دوست داشته باشه 

 عشق من یه عشق آسمونی و الهیه

من نباشم ولی نه ،‌ باید خودت بگی بیا 

 تو باید فرقی بذاری میون عاشقیا 

دیگه ما تو عصرمون لیلی و مجنون نداریم

قلبامون سنگی شدن ،‌ رنگ دلامونم سیا 

 من نباشم به خدا قدر تو رو نمی دونن 

 دوست دارن باهات بسازن و لیکن نمی تونن 

 من می رم تا که نباشم ولی یک چیزو بدون 

 اونا هیچ کدومشون آخر باهات نمی مونن